Podatek dochodowy kategorycznie nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z przepisami polskiego prawa podatkowego. Ta fundamentalna zasada, wynikająca bezpośrednio z art. 23 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz analogicznych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi jeden z najważniejszych elementów systemu podatkowego w Polsce.
Wykluczenie to ma charakter bezwzględny i dotyczy wszystkich kategorii podatników, niezależnie od tego, czy prowadzą działalność gospodarczą, czy też uzyskują dochody z innych źródeł.
Zasada ta opiera się na następującej logice systemu podatkowego:
- podatek dochodowy stanowi obciążenie końcowego wyniku finansowego,
- nie jest kosztem ponoszonym w celu osiągnięcia przychodu,
- nie można go zaliczyć do kosztów prowadzenia działalności gospodarczej,
- dotyczy to zarówno osób fizycznych, jak i osób prawnych.
Zasada ta wynika z logiki systemu podatkowego, gdzie podatek dochodowy stanowi obciążenie końcowego wyniku finansowego podatnika, a nie koszt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej lub uzyskiwaniem przychodów.
